ตอนที่ 98 โรงงานตาข่ายเชือก

ตอนที่ 98 โรงงานตาข่ายเชือก

ทั้งสองคนเข้านอนด้วยความกังวลที่มีต่อกัน รุ่งเช้าไป๋เจียวเจียวไปส่งเสิ่นเหิงขึ้นเรือ หัวใจเต้นแรงตึกตักแทบจะกระดอนออกมาจากปาก

ไม่ใช่เพราะอาลัยอาวรณ์ แต่เป็นความตื่นตระหนกที่อธิบายไม่ถูก ประหนึ่งว่าจะไม่ได้พบกันอีกแล้วอย่างไรอย่างนั้น

“พี่เหิง พี่เหิงลงมาเถอะ!”

ความรู้สึกไม่สงบใจอย่างรุนแรงนี้ทำให้ไป๋เจียวเจียวไม่สนใจสิ่งใดอีกแล้ว คนอื่น ๆ ต่างพากันหัวเราะขบขันไป๋เจียวเจียว เสิ่นเหิงขึ้นไปบนดาดฟ้าเรือแล้ว เขาโบกมือให้ไป๋เจียวเจียว สื่อเป็นสัญญาณให้เธอวางใจ

“พี่เหิง!”

เมื่อเรือค่อย ๆ แล่นห่างออกไป ไป๋เจียวเจียวก็จนปัญญา

เจิ้งซวี่เดินเข้ามาตบไหล่เธอ “เธอไม่ต้องเป็นกังวลมากเกินไปหรอก พอถึงช่วงตรุษจีนน้อยเขาก็กลับมาแล้ว”

ไป๋เจียวเจียวกังวลไปก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่ส่งเสียง “อืม” คำหนึ่ง