กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 84 ช่างไร้ยางอายเหลือเกิน
ระหว่างทางกลับบ้าน เสิ่นเหิงจับมือของไป๋เจียวเจียวไว้ อาศัยแสงดาวและฤทธิ์สุราเอ่ยอย่างเบิกบานใจยิ่ง “เธอดูท่าทางดีใจของพ่อตาสิ บนใบหน้าแก่ชรานั่นมีแต่น้ำตาเต็มไปหมด”
“คำพูดนี้ทำไมคุณไม่ไปพูดต่อหน้าพ่อฉันล่ะ” ไป๋เจียวเจียวบีบฝ่ามือของเสิ่นเหิงเบา ๆ
“เธออยากให้ผมพูดต่อหน้าเขาเหรอ ถ้างั้นคราวหน้าผมพูดจริง ๆ นะ แล้วผมจะบอกว่าเธอเป็นคนให้ผมพูด”
“พี่เหิง!”
ทั้งสองคนหยอกล้อเล่นกันพลางเดินกลับถึงบ้าน แต่กลับเห็นคนคนหนึ่งนั่งยอง ๆ อยู่ตรงหน้าประตู
“ซุ่นจื่อ?”
“อ้าว พี่เหิง พวกพี่ไปไหนกันมาน่ะ”
พอหวังฝูซุ่นเห็นทั้งสองคนกลับมาก็รีบลุกขึ้นยืนทันที “โอ๊ย โอ๊ย ขาผมชาจะตายอยู่แล้ว”
“นายมาได้ยังไง” เสิ่นเหิงพูดพลางเปิดประตูใหญ่ ชวนให้หวังฝูซุ่นเข้าไปนั่งข้างใน