ตอนที่ 70 ซื้อรถเข็นคนพิการให้พ่อตา

ตอนที่ 70 ซื้อรถเข็นคนพิการให้พ่อตา

หวงเหม่ยเจวียนเดินลงมาจากเขา สีหน้าโศกเศร้า กะเผลกไปมาอย่างทุลักทุเลเหลือทน

พอเห็นเจิ้งซวี่นั่งอยู่ในบ้าน เดิมทีอยากจะปั้นหน้าต้อนรับ แต่อารมณ์กลับดิ่งวูบจนเกินทน

“เหม่ยเจวียน วันนี้ฉันไปหมู่บ้านหวงเจียมา นี่ผักแห้งที่แม่เธอฝากฉันเอามาให้เธอ เธอ…” เจิ้งซวี่ถอนหายใจ ไม่รู้ว่าจะเอ่ยคำพูดหลังจากนี้อย่างไรดี

เดิมทีหวงเหม่ยเจวียนคิดว่าตอนที่อยู่ในหุบเขาคงร้องไห้ไปหมดสิ้นแล้ว ใครจะรู้ว่าพอเห็นผักแห้งที่บ้านเดิมฝ่ายหญิงฝากมาให้ น้ำตาก็รื้นขึ้นมาจนกลั้นไม่อยู่

หวงเหม่ยเจวียนทรุดตัวลงนั่งกับพื้น เอามือปิดปากร้องไห้อย่างอัดอั้นตันใจ

เจิ้งซวี่ที่เป็นผู้ชายคนนอกก็ไม่อาจปลอบใจหวงเหม่ยเจวียนได้ จึงทิ้งผักแห้งไว้ บอกกล่าวกับเฉินเจี้ยนเฉิงคำหนึ่งแล้วก็จากไป