ตอนที่ 43 กระโดดลงกองไฟก็ต้องให้กระจ่าง

ตอนที่ 43 กระโดดลงกองไฟก็ต้องให้กระจ่าง

สิ่งที่เสิ่นเหิงพูดเป็นเรื่องจริง แต่ก็ยังถูกไป๋เจียวเจียวค้อนใส่อยู่ดี

เธอแย่งจอบมาจากมือของเสิ่นเหิง “รีบไปเลย รีบไปได้แล้ว!”

เสิ่นเหิงอยากจะบีบแก้มน้อย ๆ ของไป๋เจียวเจียว แต่บนมือมีแต่โคลน จึงข่มใจไว้ เปลี่ยนเป็นช่วยจัดหมวกฟางให้เธอแทน “ค่อย ๆ ทำ ไม่ต้องรีบ”

หลังจากเสิ่นเหิงเดินไปแล้ว หวงเหม่ยเจวียนก็ขยับเข้ามาหัวเราะพลางพูดว่า “ฉันนึกว่าเสิ่นเหิงจะเป็นคนเอาใจใครไม่เป็นเสียอีก พอเห็นแบบนี้แล้วรู้ความใส่ใจมากกว่าคนของบ้านฉันเยอะเลย”

ผู้ชายในหมู่บ้านที่ช่วยเมียทำงานได้ทุกวันมีไม่มากนัก ไม่ใช่ว่าไม่มีปัญญาก็คือไม่มีแก่ใจ

ไป๋เจียวเจียวยิ้มบาง ๆ ด้านข้างก็มีเสียงดังแว่วมาว่า “ก็แค่อยากได้ความแปลกใหม่ชั่วครั้งชั่วคราว คอยดูเถอะว่าจะดีไปได้สักกี่น้ำ”