ตอนที่ 37 ใช่ว่าไม่เคยจับเสียหน่อย

ตอนที่ 37 ใช่ว่าไม่เคยจับเสียหน่อย

ไป๋เจียวเจียวหยิกแขนของเสิ่นเหิงอย่างแรง ใครจะไปคิดว่ากล้ามเนื้อของเสิ่นเหิงจะแข็งปานนั้น เขาไม่รู้สึกเจ็บสักนิด กลับทำให้มือของไป๋เจียวเจียวเมื่อยล้าแทน

“คุณแกล้งคนอื่น ไม่สนใจคุณแล้ว!”

ไป๋เจียวเจียวเร่งฝีเท้า คิดจะสลัดเสิ่นเหิงทิ้งไว้ข้างหลัง

ขาสองข้างที่ยาวใหญ่ของเสิ่นเหิงตามไป๋เจียวเจียวทันได้อย่างง่ายดาย แต่กลับแกล้งล้วงกระเป๋า เดินตามหลังไป๋เจียวเจียวติด ๆ พลางยิ้มระรื่นอย่างยิ่ง

ไป๋เจียวเจียวมีเสิ่นเหิงหนุนหลัง คนแจกเครื่องมือจึงต้องหยิบเครื่องมือที่ดีที่สุดให้เธอ

เฉินหงเห็นแล้วก็อิจฉา แต่กลับเบะปาก แสร้งทำเป็นไม่ใส่ใจ

ทุกคนประชุมเสร็จต่างก็ไปรับเครื่องมือแล้วตรงไปทำงานในไร่ทันที เพียงแต่คนในกลุ่มของพวกเธอไปถึงแปลงถั่วเหลืองแล้ว แต่กลับไม่เห็นหลิวอิ่ง