เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 14 เริ่มเร่งเก็บเกี่ยว
เสิ่นเหิงเคยได้ยินแต่มีแม่เลี้ยง ไม่เคยได้ยินว่ามีเมียเลี้ยงด้วย
เขาไม่มีนิสัยนอนกลางวัน แต่กลับถูกไป๋เจียวเจียวดึงขึ้นไปบนเตียงคัง
ไป๋เจียวเจียวเองก็นอนลงข้าง ๆ เอาศีรษะแนบถูไถข้างแขนเสิ่นเหิง สองมือจับฝ่ามือใหญ่ของเสิ่นเหิงเอาไว้ “พี่เหิงนอนเถอะ เดี๋ยวฉันปลุกพี่เอง”
เสิ่นเหิงใจคอว้าวุ่น สงบลงไม่ได้เลยสักนิด ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องนอนหลับ
เขาพลิกตัวกอดไป๋เจียวเจียวไว้ กอดแน่นราวกับทำเช่นนี้แล้วจะระบายอารมณ์ออกไปได้
ไป๋เจียวเจียวซบอยู่กับแผงอกของเสิ่นเหิง เม้มปากยิ้มบาง ๆ พลางยื่นมือไปโอบเอวเขา
เสิ่นเหิงจิตใจฟุ้งซ่านเตลิดเปิดเปิงตลอดช่วงเที่ยงวัน ได้แต่นอนจ้องขื่อบ้าน
หากจะให้เสิ่นเหิงพูดจริง ๆ เขาก็บอกได้เพียงว่า ความรู้สึกแบบนี้… ช่างน่าสบายใจดีแท้