เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 2 เมียนายจะหนี
“…” คอหอยของเสิ่นเหิงราวกับมีอะไรบางอย่างมาจุกไว้
แต่งงานวันที่สอง เมียกลับหิวจนร้องไห้
นี่มันกำลังบอกว่าเขามีน้ำยาหรือไร้น้ำยากันแน่?
เสิ่นเหิงสะกดเพลิงโทสะที่ผุดขึ้นในใจไว้ เขาอุ้มไป๋เจียวเจียวขึ้นในแนวนอนแล้ววางเธอกลับลงบนเตียงคังอีกครั้ง
เขาหันกลับไปเก็บกะละมังเคลือบที่น้ำหกกระจายเต็มพื้น เดินก้าวเร็ว ๆ ออกไป ตักน้ำจากบ่อน้ำมาล้างหน้าตัวเองอีกรอบ ถึงทำให้ตนเองสงบสติอารมณ์ลงได้
ยามที่เขากลับเข้าห้องมาอีกครั้ง ในมือก็ถือมันเทศหนึ่งหัวกับไข่ไก่หนึ่งฟอง
“ที่บ้านมีแค่นี้ เธอทนกินไปก่อน รอวันนี้เลิกงาน ฉันจะไปสหกรณ์การค้าซื้ออย่างอื่นมาให้เธอ”
ปรกติเวลาเสิ่นเหิงกินข้าว ขอแค่ท้องอิ่มก็พอ ไม่ได้พิถีพิถันเลยแม้แต่น้อย
เวลานี้ไป๋เจียวเจียวก็ตื่นจากความตื่นเต้นตื้นตันเพราะการเกิดใหม่จนยากจะระงับได้แล้ว พอมองเสิ่นเหิงอีกครั้ง บนใบหน้าก็เจือไว้ด้วยความเอียงอายระคนหนึ่ง