เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 270 มนุษย์หมาป่าประหลาด
“เคยพูด?” เว่ยจื่อชิงถามด้วยความสงสัย “ตอนไหนกัน?”
เซวียนหยวนอวิ๋นกล่าว “ก็ตอนก่อนที่เราจะออกจากแดนลับทดสอบค่ายกลนั่นแหละ ข้าจำได้ว่าคือ: ฝากอาจารย์อาหลิงช่วยบอกศิษย์พี่หญิงเว่ยให้ที ข้าคิดถึงนางมาก อยากพบหน้าก่อนจะออกเรือนสักครั้ง”
หลิงเทียนอี้กล่าวขออภัยศิษย์หลานเว่ย “ต้องขออภัยด้วยศิษย์หลานเว่ย หลังจากออกมาจากแดนลับทดสอบค่ายกล ข้าหาตัวศิษย์หลานเซียวโม่อวี้ไม่พบ จึงทำได้เพียงส่งข่าวไปถามนิกายดาราเหนือถึงเรื่องของเขา ส่วนที่คิดว่าเรื่องศิษย์หลานสวี่ออกเรือนไม่ใช่เรื่องที่จะเกิดขึ้นในไม่กี่วันนี้ จึงไม่ได้ส่งยันต์ส่งเสียงไปหาเจ้า”
เว่ยจื่อชิงกำหมัดแน่นจนสั่น แปรงฟันเค้นเสียงลอดไรฟันออกมาว่า “นางจะอยากพบข้าก่อนออกเรือนที่ไหนกัน นางกำลังขอความช่วยเหลือจากข้าต่างหาก! ท่านอาจารย์หลิง ท่านช่างเลอะเลือนนัก!”
เซวียนหยวนอวิ๋นช่วยพูดไกล่เกลี่ย “สหายเว่ย วันนั้นท่านอยู่ห่างจากสหายสวี่มาก ต่อให้สหายสวี่จะขอความช่วยเหลือจริง ก็ควรจะเป็นการหาซิงมู่เจินจวิน เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับสหายสวี่ไม่ใช่สิ่งที่พี่เทียนอี้ประสงค์ให้เกิดขึ้น”
“ฮ่าๆๆๆ!” เว่ยจื่อชิงกวาดสายตามองคนกลุ่มนี้ที่สวี่หลิงเวยช่วยชีวิตไว้แล้วหัวเราะลั่น
นางอยากจะประชดประชันพวกเขา อยากจะต่อว่าที่พวกเขาผลักภาระยามเผชิญหน้ากับอันตรายให้สวี่หลิงเวย
เซวียนหยวนอวิ๋นไม่รู้ว่านางมีกระจกเหินสวรรค์ แต่หลิงเทียนอี้นั้นรู้ดีเสียยิ่งกว่าใคร