เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 251 ถูกกักขัง
ทั้งสองคนใช้วิชาควบแน่นปฐพีอย่างเงียบเชียบ ไม่นานนักเมื่อทรายไหลลงมา ก็ไม่สามารถมองเห็นได้แล้วว่าในห้องลับแห่งนี้เคยมีน้ำอยู่
ผ่านไปอีกหนึ่งธูปเวลา เพดานที่เคยสูงนับร้อยเมตรก็เหลือเพียงสิบกว่าเมตรเท่านั้น
เจียงจิ่นเฉิงหยิบโอสถเติมปราณจากแหวนเก็บของออกมาทานลงไป เขามองดูเพดานที่ค่อยๆ ต่ำลงเรื่อยๆ ในดวงตาเต็มไปด้วยความหนักใจ
“สหายสวี่ ทรายนี้เกรงว่าจะเต็มพื้นที่ในไม่ช้า หากไม่มีปราณวิญญาณรอสองวันคงไม่มีปัญหา แต่หากไม่มีอากาศ พวกเราเกรงว่าจะยืนระยะได้ไม่นานนัก”
เรื่องอากาศกับปราณวิญญาณนั้นสวี่หลิงเวยไม่กังวลเลย แม้ว่าเจียงจิ่นเฉิงจะเคยเป็นเพื่อนร่วมทีมของนางอยู่ไม่กี่วัน และความบาดหมางเริ่มต้นระหว่างพวกเขาก็คลี่คลายลงแล้ว แต่สวี่หลิงเวยก็ยังไม่ค่อยเต็มใจจะให้เขารู้ความลับที่นางมีอากาศสำรองอยู่
“ไม่ทราบว่าเจินเหรินเจียงมีหนทางใดหรือไม่?”
เจียงจิ่นเฉิงหยิบน้ำเต้าหลายใบออกมาจากแหวนเก็บของพลางยิ้มขื่น “ข้ามีน้ำเต้าอยู่สองสามใบที่สามารถใช้เก็บอากาศไว้ได้บ้าง เพียงแต่ว่า…”
สวี่หลิงเวยสูดลมหายใจลึก นางมองเจียงจิ่นเฉิงอย่างเรียบเฉยไร้ระลอกคลื่น “เพียงแต่น้ำเต้าทั้งหมดของเจินเหรินเจียงนี้ แม้จะใช้บรรจุอากาศทั้งหมด ก็มิอาจทำให้ท่านและข้า ยืนระยะอยู่ได้ถึงสองวัน”