0242

⬢⬢⬢

ตอนที่ 242 ปีนขึ้นไป

สวี่หลิงเวยคว้าจับเซียวโม่อวี้ไว้ มือของนางเลื่อนจากต้นแขนมาถึงฝ่ามือ จากฝ่ามือเลื่อนมาจรดปลายนิ้ว พลังสมาธิทั้งหมดที่นางมีถูกใช้ไปกับการควบคุมกระบี่หลิงซวีและเชือกที่กำลังจะเหวี่ยงออกไป

ในจังหวะที่มือนางเลื่อนมาถึงปลายนิ้วของเซียวโม่อวี้และกำลังจะร่วงหล่นลงไปนั้น มีสิ่งของชิ้นหนึ่งหยุดนิ่งอยู่ใต้ฝ่าเท้าของนาง เท้านางไม่ต้องเคว้งคว้างกลางอากาศอีกต่อไป และของชิ้นนั้นนางจำได้ดี มันคือกระบี่เหินที่หลิงเทียนอี้มักจะใช้ประลองฝีมือกับนางเป็นประจำ

ในที่สุดสวี่หลิงเวยก็ปล่อยมือจากเซียวโม่อวี้ ทว่านางไม่ได้เหวี่ยงเชือกออกไป และตัวนางก็ไม่ได้ร่วงหล่นลงสู่ก้นบึ้งของขุมนรก

กระบี่เหินที่รองรับอยู่ใต้เท้าให้ความรู้สึกปลอดภัยยิ่งนัก มันช่างสมดุลและมั่นคงเหลือเกิน

“อาจารย์อาหลิง!” สวี่หลิงเวยแหงนหน้าขึ้นมองด้วยดวงตาที่รื้นไปด้วยน้ำตา เมื่อเห็นหลิงเทียนอี้และเจียงจิ่นเฉิงอยู่เบื้องบน

เนื่องจากแสงที่สลัวทำให้นางมองเห็นได้เพียงเงาร่างเลือนรางของพวกเขา

สวี่หลิงเวยซาบซึ้งใจมาก แต่เธอก็พยายามควบคุมอารมณ์ของตนเองอย่างสุดความสามารถ เพราะบนกระบี่หลิงซวีของเธอยังมีเซียวโม่อวี้ที่หมดสติอยู่

สวี่หลิงเวยรู้สึกซาบซึ้งใจยิ่งนัก ทว่านางพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ไว้อย่างสุดความสามารถ เพราะบนกระบี่หลิงซวีของนางยังมีเซียวโม่อวี้ที่สลบไสลอยู่อีกคนหนึ่ง