0237

⬢⬢⬢

ตอนที่ 237 ค่ายกลสังหารเถื่อน

เจินสุ่ยกล่าวว่า “ทำได้ค่ะ เพียงแต่หลังจากผ่านไปหนึ่งธูปเวลา ท่านและคนเหล่านั้นก็จะถูกส่งตัวออกมาอีกครั้ง โดยที่ตำแหน่งยังคงอยู่ที่เดิม แม้ว่าข้าจะสามารถส่งท่านเข้าสู่เจดีย์หลิงหลงได้หลายครั้ง แต่นั่นจะทำให้พวกเขาค้นพบกฎเกณฑ์เข้า หากโชคดี ท่านอาจจะประคองตัวรอจนกว่าซิงมู่เจินจวินจะมาถึงได้”

สวี่หลิงเวยยิ้มขมขื่น ต่อให้ประคองตัวรอจนซิงมู่เจินจวินมาช่วยพวกเขาได้ ทว่านั่นก็จะทำให้ ‘มิติ’ ถูกเปิดเผย ซึ่งไม่ใช่เรื่องดีเลยแม้แต่น้อย

“หากสถานที่ที่ข้าเข้าไปอยู่ท่ามกลางของเหลวที่มีปราณวิญญาณ และของเหลวนี้เชื่อมต่อไปยังแม่น้ำที่อยู่ห่างออกไป เช่นนั้นพวกเราทุกคนจะสามารถรอดออกไปได้หรือไม่?”

“ได้ค่ะ! นายท่านวางแผนจะทำอย่างไร มีสิ่งใดที่เจินสุ่ยทำได้บ้าง บอกเจินสุ่ยมาได้เลย”

ขณะนี้ในน้ำเต้าเก็บน้ำของสวี่หลิงเวยมีน้ำที่มีปราณวิญญาณอยู่บ้าง เดิมทีแหวนเก็บของที่ใช้ใส่น้ำนั้นเป็นที่เก็บของของเสี่ยวตงหลิง น้ำในน้ำเต้าเก็บน้ำมีน้อยเกินไป เจินสุ่ยจึงไม่สามารถหลบหนีไปได้

หางตาของนางเหลียวมองไปยังฝูงชนโดยรอบ ในแววตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่ได้เห็นผู้บำเพ็ญระดับก่อกำเนิดลงมือ

ก็เพราะพวกเขา กลุ่มผู้สังเกตการณ์ที่โง่เขลานี้ ที่ตะโกนโหวกเหวกให้สังหารพวกเขา จนทำให้เจินจวินระดับก่อกำเนิดผู้นั้นมีเหตุผลที่จะลงมือสังหารพวกเขา ตามความต้องการของมหาชน

ยามที่หิมะถล่ม ไม่มีเกล็ดหิมะแผ่นใดบริสุทธิ์