0232

⬢⬢⬢

ตอนที่ 232 การตั้งแผงขายของ

สัมผัสได้ว่าในทุกจังหวะการหายใจเข้าออกของเสี่ยตงหลิง มันสามารถดูดซับปราณวิญญาณธาตุไม้ที่บริสุทธิ์ได้ มุมปากของสวี่หลิงเวยจึงยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย การรักษาของเสี่ยตงหลิงย่อมรวดเร็วขึ้นอีกหลายส่วน

สวี่หลิงเวยไม่เพียงแค่เส้นลมปราณเสียหาย แต่ยังเสียเลือดมากเกินไป หลังจากผ่านไปวันกว่า เวลาหนึ่งธูปที่โลกภายนอกก็มาถึง เธอถูกเจินสุ่ยส่งตัวออกจากเจดีย์หลิงหลง

สวี่หลิงเวยเดินไปรอบ ๆ ลานเรือนที่จัดสรรให้เธอ หลังจากดูดซับปราณวิญญาณจากภายนอกเล็กน้อยเพื่อส่งให้เจดีย์หลิงหลงแล้ว เธอก็กลับเข้าไปในเจดีย์หลิงหลงเพื่อทำการรักษาอีกครั้ง

ทำเช่นนี้อยู่หลายครั้ง จนกระทั่งยามเช้า แม้อาการบาดเจ็บของเธอจะยังไม่ฟื้นตัว แต่อาการบาดเจ็บของเสี่ยวตงหลิงนั้นหายดีเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ภายในห้องหลอมศัสตราของลานเรือน สวี่หลิงเวยเอ่ยขึ้น “เสี่ยวตงหลิง เจ้าพอจะช่วยข้าสักเรื่องได้หรือไม่”

“เรื่องอันใดหรือ”

“เจ้าพาสองตัวนั่น—ฉื่อเยี่ยนและทุนเทียน—ไปเล่นหรือบำเพ็ญในห้องพักของลานเรือนก็ได้ แต่ต้องระวังให้เคลื่อนไหวเบาที่สุด ห้ามดึงดูดความสนใจจากผู้อื่นเด็ดขาด เพราะบาดแผลของข้ายังไม่หายดี หากมีผู้อื่นหรือยันต์ส่งเสียงมาเคาะผนึกห้าม เจ้าจงเรียกข้าผ่านทางพันธสัญญา”

มันเป็นถึงพี่ใหญ่ เรื่องเฝ้าประตูเช่นนี้จะให้มันทำได้อย่างไร! ช่างเหมือนกับที่ผ่านมา พออยู่กับสวี่หลิงเวยทีไร มันก็ไม่ได้เป็นพี่ใหญ่เสียที