เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 322 ตระกูลเฝิง
สวี่หลิงเวยกำลังกวาดสายตามองผู้บำเพ็ญระดับแก่นทองคำและผู้บำเพ็ญระดับสร้างรากฐานที่มาจากหอค่ายกลแห่งนิกายเป่ยเฉิน ต้องบอกเลยว่าผู้บำเพ็ญจากโถงบังคับใช้กฎเหล่านี้ เธอรู้จักอยู่ไม่น้อยจริงๆ
ในอดีตหนิงหงเซวียนผู้ที่ได้รับความนิยมจากเหล่าศิษย์หญิงในนิกายจันทราสีเงินมากที่สุด รวมถึงอู๋เหวินฮุย, เจินเหรินฉิงซาน และเว่ยจื่อชิงแห่งยอดเขาพฤกษาวิญญาณนิกายเป่ยเฉิน หลิงเทียนอี้แห่งยอดเขาค่ายกล รวมถึงผู้บำเพ็ญจากยอดเขาหลอมศัสตราอีกหลายคน เธอก็เคยพบหน้ากันมาบ้างแล้ว
เฝิงเหยากำลังใช้จิตเทวะควบคุมวัตถุเพื่อเก็บเศษซากหม้อชามกะละมังของนางพลางร้องขอความช่วยเหลือ “หลิงเวย เจ้ารีบมาช่วยฉันเก็บหน่อย อีกเดี๋ยวจะได้ลองดูว่าพอจะซ่อมให้กลับมาใช้ได้สักสองชิ้นไหม”
สวี่หลิงเวยค่อนข้างคุ้นเคยกับหม้อชามเหล่านั้นของเฝิงเหยา เป็นเพราะพวกมันจำนวนไม่น้อยล้วนเป็นสิ่งที่นางเป็นคนหลอมสร้างขึ้นมาเองกับมือ
นางเห็นว่าผู้คนรอบข้างต่างกำลังยุ่งอยู่ จึงไม่ได้เข้าไปทักทายทุกคนทีละคน แต่ช่วยเฝิงเหยาเก็บเศษซากที่อยู่บนพื้น
ขณะที่สวี่หลิงเวยออกมา เว่ยจื่อชิงก็ถอยออกไปปะปนกับผู้บำเพ็ญระดับสร้างรากฐานของนิกายเป่ยเฉินอย่างเงียบๆ บุญคุณบางอย่างจะคืนหรือไม่ขึ้นอยู่กับเจ้าตัว ไม่จำเป็นต้องไปป่าวประกาศให้คนอื่นรู้ เป้าหมายในการคืนบุญคุณของนางคือการฝึกจิต เพื่อที่จะทะลวงสู่จุดสูงสุดของระดับสร้างรากฐาน หรือแม้กระทั่งระดับแก่นทองคำโดยเร็วที่สุด