เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 220 เจ้าหอโถง
อีกฝ่ายรับรู้ถึงการหายตัวไปของสวี่หลิงเวยได้อย่างรวดเร็ว เพียงแค่ช่วงเวลาสองลมหายใจ กลุ่มคนกลุ่มหนึ่งก็มาถึงสนามรบเมื่อครู่นี้แล้ว
สวี่หลิงเวยที่ซ่อนกายอยู่ตรวจพบว่า คนที่เป็นหัวหน้ามองไม่ออกว่ามีตบะระดับใด ใบหน้าของเขาดูอมทุกข์ราวกับไม่ได้ยิ้มมานานหลายปี และนางก็ไม่รู้จักคนกลุ่มนี้เลย
ผู้ที่มาเยือนก็คือซูชุนชิวเจ้าตระกูลซู พวกเขาพบถุงผ้าเฉียนคุนและศพหลายร่างบนพื้น ทว่ากลับไม่พบศัตรู
“ระวังตัวไว้ นางน่าจะยังไปไม่ไกล” ซูชุนชิวเตือน
“รับทราบ!”
ซูชุนชิวใช้นิ้วทำเคล็ดผนึกมือ ไอหมอกสีดำม้วนตัวสูงขึ้น ราวกับระลอกน้ำที่กระจายออกจากศูนย์กลางไปทุกทิศทาง นี่เป็นวิธีการหนึ่งที่สามารถเปิดเผยการซ่อนกายของผู้ฝึกตนได้
คาถาล่องหนของสวี่หลิงเวยนั้น ต้องมีจิตเทวะที่สูงกว่านางหนึ่งขอบเขตใหญ่จึงจะทำลายได้ แต่ก็เป็นเพียงการซ่อนกายเท่านั้น ไม่ได้หายตัวไปจริงๆ ตัวนางยังคงอยู่ในพื้นที่นี้
ยังมีวิธีอื่นที่ทำลายได้เช่นกัน เช่น ผู้ที่มีจมูกไวแต่กำเนิดสามารถแยกแยะได้ด้วยกลิ่น ซึ่งสวี่หลิงเวยสามารถเปลี่ยนแปลงปฏิกิริยาของปราณวิญญาณและกลิ่นผ่านวิชาแปลงโฉมขั้นสูงของนางได้