เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 218 ผู้บำเพ็ญมาร
เฝิงเหยาเห็นร่างของสวี่หลิงเวยที่เลือนหายไป นางอยากจะตามไปนัก ทว่าสิ่งที่สวี่หลิงเวยกล่าวนั้นถูกต้องแล้ว นางต้องรีบไปอพยพผู้คนในหอจันทราเงินโดยเร็วที่สุด
ในขณะที่เฝิงเหยากำลังจะออกจากเรือนของเจียงเถียน ไอหมอกสีดำสายหนึ่งพลันลอยตัวขึ้น ค่ายกลภายในเรือนของเจียงเถียนถูกกระตุ้นการทำงาน ทำให้เฝิงเหยาติดอยู่ในค่ายกลนั้น
“ข้านึกว่าผู้ใดกันที่ช่างอาจหาญนัก กล้าสังหารคนของท่านผู้นี้ ที่ไหนได้ กลับเป็นเตาหลอมปราณที่ส่งมาให้ถึงที่”
ผู้บำเพ็ญมารชอบเรียกผู้บำเพ็ญหญิงที่สามารถกอบโกยพลังได้ว่า ‘เตาหลอมปราณ’ ซึ่งเป็นคำที่ดูหมิ่นเหยียดหยามอย่างยิ่ง ทั้งยังหมายถึงการไม่นับคนผู้นั้นเป็นคน แต่เห็นเป็นเพียงวัตถุชิ้นหนึ่งเท่านั้น
ท่านผู้นี้!
‘ผู้บำเพ็ญแก่นทองคำ’!
เฝิงเหยาไม่ได้ตอบกลับ ในตอนนี้ นางสัมผัสได้ถึงความร้ายแรงของสถานการณ์แล้ว
จิตของนางเคลื่อนไหว หม้อใบหนึ่งพลันปรากฏในมือ สายตาจดจ้องไปยังผู้ที่พูดอยู่ในกลุ่มหมอกสีดำเบื้องหน้า พร้อมกับระมัดระวังรอบข้างไปในตัวว่าจะมีผู้อื่นปรากฏตัวขึ้นมาอีกหรือไม่