0179

⬢⬢⬢

ตอนที่ 179 วันนี้ข้าจะไม่แตะต้องเจ้า

แรงกดข่มจิตสัมผัสของหนานกงเผิงทำให้มือของสวี่หลิงเวยไม่อยู่ในการควบคุม มันขยับกระบี่หลิงซวีออกไปเล็กน้อยจนห่างจากเส้นเลือดใหญ่ที่ลำคอของนาง

เมื่อมองมือที่ไม่ฟังคำสั่งตนเอง สวี่หลิงเวยรู้สึกสิ้นหวังยิ่งนัก กระทั่งท่าทางอย่างการหยิบกระบี่หรือการยกกระบี่เมื่อครู่ หากหนานกงเผิงควบคุมเพียงนิด นางก็ไม่อาจทำสิ่งใดได้เลย

หนานกงเผิงกล่าว “อย่าได้เล่นกลอวดฉลาดเหมือนเด็กเล่นขายของ ตัวข้าไม่คิดใส่ใจความปรารถนาของเจ้าแม้แต่น้อย หากเจ้าอยากตายก็ควรจะระเบิดตันเถียนตนเอง มิใช่เอากระบี่ประจำชีวิตมาจ่อไว้ที่คอ ต่อให้เจ้าจะระเบิดตันเถียนไป ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างรากฐานตัวเล็ก ๆ เช่นเจ้า ก็ไม่อาจสร้างความเสียหายใดให้ข้าได้หรอก”

พูดจบหนานกงเผิงก็สะบัดมือครั้งหนึ่ง สวี่หลิงเวยที่เพิ่งกลิ้งตกลงมาจากเตียงก็ถูกหนานกงเผิงใช้การควบคุมวัตถุด้วยจิตเทวะโยนกลับขึ้นไปบนนั้นอีกครั้ง

จิตเทวะของสวี่หลิงเวยขยับ ใช้คาถาเคลื่อนหลบหมายจะหลบหนี

ทว่าจิตสัมผัสและพลังวิญญาณของนางเพิ่งจะถูกใช้ไป กลับถูการกดข่มจิตสัมผัสอันทรงพลังกดทับเอาไว้ การรบกวนของปราณวิญญาณทำให้คาถาเคลื่อนหลบของนางล้มเหลวลง

สวี่หลิงเวยกำกระบี่หลิงซวีในมือแน่นแล้วกล่าว “ข้าเลือกหนทางที่สี่”

หนานกงเผิงกล่าวอย่างดูแคลน “นั่นคือหนทางใดกัน”