0170

⬢⬢⬢

ตอนที่ 170 การแลกเปลี่ยน

หลังจากหนานกงเย่กล่าวจบ เหล่าผู้บำเพ็ญตระกูลหนานกงยังคงจ้องมองสวี่หลิงเวยด้วยสายตาร้อนแรง หวังว่านางจะบอกเคล็ดลับที่ทำให้นางคว้าอันดับหนึ่งมาได้มากขึ้นอีก

สวี่หลิงเวยด่าอยู่ในใจ: บัดซบเถอะ นี่หรือที่บอกว่าไม่ได้มาสืบเคล็ดลับของข้า ถ้าข้าไม่พูด คนพวกนี้ต้องทำหน้าผิดหวังใส่ข้าแน่ ราวกับว่าข้าเป็นฝ่ายผิดเสียอย่างนั้น

“โชคดีสามชาติแล้ว โชคดีสามชาติแล้ว ผู้น้อยเพียงแค่อัดพลังวิญญาณทั้งหมดที่มีเข้าไปที่เสาต้นนั้นเท่านั้นเจ้าค่ะ”

หนานกงหย่งที่อยู่ข้าง ๆ ประสานหมัดขนาดเท่าหม้อดินเผากล่าว “สหายตัวน้อยสวี่น่านับถือนัก เข้าเจดีย์หลิงหลงเป็นครั้งแรก ในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคยเช่นนี้ กลับกล้าใช้พลังวิญญาณจนหมดสิ้น”

“หย่งเจินเหรินชมเกินไปแล้วเจ้าค่ะ ผู้น้อยไร้ความสามารถ เป็นเพียงผู้บำเพ็ญกายาเท่านั้น” ที่นี่เต็มไปด้วยคนแซ่หนานกง จนสวี่หลิงเวยไม่รู้จะเรียกใครว่าหนานกงเจินเหรินดี นางจึงเรียกหนานกงหย่งอย่างกล้าหาญว่าหย่งเจินเหริน

“ฮ่า ๆ! ดี ข้าก็เป็นผู้บำเพ็ญกายาคนหนึ่งเช่นกัน ไว้มีโอกาส เรามาสนทนาเรื่องวิชาหลอมกายากันเถอะ”

“เจ้าค่ะ! ขอเพียงท่านผู้อาวุโสมีเวลา ผู้น้อยพร้อมรับใช้เสมอเจ้าค่ะ”

หนานกงเย่กล่าว “พวกเรามาต่อกันเถอะ”