0168

⬢⬢⬢

ตอนที่ 168 เหลือเพียงคนเดียว

สวี่หลิงเวยโคจรเคล็ดเหินสูญ ดูดซับปราณวิญญาณธาตุน้ำแข็งที่โปรยปรายราวกับฝนปรอยๆ เข้าสู่ถ้ำสวรรค์แดนมงคล

เพียงกระบวนท่าเดียว อสูรปราณหุ่นเชิดก็ทำให้สวี่หลิงเวยได้รับบาดเจ็บหลายจุด แม้ดูแผลจะฉกรรจ์ แต่แท้จริงเป็นเพียงบาดแผลภายนอกเท่านั้น

อสูรปราณหุ่นเชิดตวัดกระบี่กระดูกเหมันต์อีกครั้ง สะบัดมือเบาๆ ปล่อยเจตจำนงกระบี่เหมันต์เข้าใส่สวี่หลิงเวย เจตจำนงกระบี่เหมันต์ครั้งที่สองของมันอ่อนกำลังลงกว่าครั้งแรกครึ่งส่วน ซึ่งเป็นผลมาจากการที่สวี่หลิงเวยดูดซับปราณธาตุน้ำแข็งเข้าไปในถ้ำสวรรค์แดนมงคลนั่นเอง

เจตจำนงกระบี่เหมันต์แผ่ปกคลุมไปทั่วทั้งลานประลอง ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องรับมือ สวี่หลิงเวยจึงได้แต่ยกกระบี่หลิงซวีขึ้นตั้งรับการโจมตี

สวี่หลิงเวยใช้เพลงกระบี่สุดกำลัง รุกรับกับอสูรปราณหุ่นเชิดจนพันตูกันนัวเนีย ปราณวิญญาณที่กลายสภาพเป็นปราณกระบี่สร้างบาดแผลให้เธอจนยับเยิน แต่อสูรปราณหุ่นเชิดกลับอ่อนกำลังลงเรื่อยๆ

สวี่หลิงเวยไม่เพียงต้องต้านทานเจตจำนงกระบี่ของอีกฝ่าย ยังต้องระวังการปล่อยใบมีดเหินผ่าธารน้ำแข็งและคันศรวิญญาณแก่นเหมันต์ที่อีกฝ่ายลอบโจมตีเข้ามา ห้ามให้โดนจุดตายเป็นอันขาด

ตอนดูตงฟางโม่ต่อสู้กับอสูรปราณ เขาทั้งเล่นไม้แข็งไม้อ่อนใส่ ดูแล้วสะใจไม่น้อย

แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่รับมือยากเช่นนี้ สวี่หลิงเวยกลับรู้สึกปวดหัวอย่างที่สุด ชั่วขณะหนึ่งยังคิดหนทางรับมือไม่ตก