0161

⬢⬢⬢

ตอนที่ 161 อสูรจิตเทวะ

หลิงเทียนอี้ที่เพิ่งหยิบแร่ขึ้นมาและกำลังพยายามอดทนขยับตัวไปยังตะกร้าไม้ไผ่ พลันรู้สึกถึงแสงสีขาววูบผ่านขึ้นในวงอาคม ขณะเงยหน้าขึ้นก็เห็นสวี่หลิงเวยจูงมือตงฟางโม่อเข้ามาในวงอาคม

โดยไม่ทราบสาเหตุ เขารู้สึกว่าตำแหน่งที่สวี่หลิงเวยจับมือตงฟางโม่ออยู่นั้นช่างบาดตาเหลือเกิน มุมมองที่ต้องแหงนหน้ามองเช่นนี้ยังทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก

สวี่หลิงเวยไม่รับรู้เลยว่าหลิงเทียนอี้กำลังรู้สึกเช่นไร ในฐานะหัวหน้าทีม เธอจึง ‘สั่งการ’ ทันทีว่า “เจินเหรินตงฟาง รบกวนท่านยืนอยู่ใกล้ตะกร้าไม้ไผ่เถิด ข้าจะรับแร่ต่อจากอาจารย์อาหลิงแล้วส่งให้ท่าน”

“ตกลง!”

เมื่อได้รับปราณน้ำแข็งที่สวี่หลิงเวยส่งผ่านเข้ามา ตงฟางโม่ก็สามารถเดินก้าวผ่านไปได้อย่างรวดเร็วอีกสองสามก้าว

สวี่หลิงเวยเองก็อดทนต่อความเจ็บปวดที่ประหนึ่งถูกทุบตีด้วยค้อนนับพัน เดินมุ่งตรงไปหาหลิงเทียนอี้

เว่ยจื่อชิงเห็นสวี่หลิงเวยจูงแขนตงฟางโม่อยู่เช่นกัน เมื่อนึกถึงท่าทางหลงใหลในยามที่สวี่หลิงเวยพบตงฟางโม่ครั้งแรก นางจึงยิ้มอย่างมีเลศนัยพลางกล่าวว่า “ศิษย์น้องสวี่ ยินดีด้วยนะ!”

สวี่หลิงเวยไม่เข้าใจความหมายของเว่ยจื่อชิง นางจึงหัวเราะกล่าวว่า “ศิษย์พี่หญิงเว่ย หากจะกล่าวแสดงความยินดีตอนนี้ยังเร็วไปนิด รอให้พวกเราพยายามคว้าอันดับหนึ่งมาได้ก่อน ค่อยยินดีด้วยกันก็คงไม่สายเจ้าค่ะ”