เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 156 ปราณวิญญาณวารีมากมาย
ทั้งเจินสุ่ย กระบี่หลิงซวี และไม้เจี้ยนมู่แห่งหลิงซวีต่างรู้สึกว่ามันไม่มีปัญหา น่าจะไม่เป็นไร บางทีหากดูดซับปราณทมิฬจนเพียงพอแล้ว ก็คงจะทราบว่ามันคือสิ่งใด
บางทีอาจเป็นไม้อบรมดวงจิตที่เซิ่งจวินเยว่หลีเคยกล่าวถึงก็เป็นได้ ภายในไม้อบรมดวงจิตนั้นนอกจากอาจมีจิตเดิมแท้ของเซิ่งจวินเยว่หลีอยู่แล้ว เซิ่งจวินเยว่หลีอาจเคยใส่จิตเดิมแท้ของมนุษย์คนอื่นหรืออสูรตัวอื่นเข้าไปด้วย เพียงแต่ลืมเอ่ยถึงกับนาง
ระยะนี้สวี่หลิงเวยได้รับบาดเจ็บ เวลาฝึกกระบี่จึงไม่ได้มีมากนัก ณ ที่แห่งนี้มีปราณธาตุทองอยู่ไม่น้อย ซึ่งกระบี่หลิงซวีจำเป็นต้องใช้ปราณธาตุทอง การให้มันออกมาดูดซับปราณธาตุทองดูท่าจะเป็นความคิดที่ไม่เลว
กระแสความคิดขยับไหว กระบี่หลิงซวีปรากฏในมือ
“กระบี่หลิงซวี ท่อนไม้น้อยอูเฮยสีดำสนิทนั่นมีอันตรายต่อข้าหรือไม่”
กระบี่หลิงซวีไม่ได้ให้การตอบสนองใดแก่นาง อาจเป็นเพราะเมื่อครู่นางพยายามควบคุมกระบี่หลิงซวีให้ไปสังหารท่อนไม้น้อยอูเฮยสีดำสนิทด้วยความรุนแรง ทำให้กระบี่หลิงซวีแสดงความต่อต้านออกมา
กระบี่ประจำสำนักเล่มนี้ไม่รู้ว่ามีซ่อนเร้นอันตรายใดอยู่หรือไม่ รู้สึกว่าของดีก็ไม่อาจครอบครองได้ง่ายดายนัก สวี่หลิงเวยกล่าวว่า “กระบี่หลิงซวี เราไปดูดซับปราณธาตุทองกันก่อนเถอะ”
ครั้งนี้นางสัมผัสได้ถึงการตอบรับจากกระบี่หลิงซวี สำหรับการดูดซับปราณธาตุทอง กระบี่หลิงซวีเต็มใจที่จะทำ