0150

⬢⬢⬢

ตอนที่ 150 โอสถรักษาบาดแผล

ข้อสงสัยหลายประการปรากฏขึ้นในห้วงความคิดของสวี่หลิงเวย นางเข้ามาในลานข้ามทัณฑ์นานเท่าไรแล้ว? หลิงเทียนอี้และหลินอี้เฉินมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?

กระจกเหินสวรรค์ของเว่ยจื่อชิงหายไปไหนแล้ว? กองหนุนเหล่านี้เป็นนางที่ไปตามมาใช่หรือไม่? ช่างใจถึงเสียจริง แถมยังมาถึงได้รวดเร็วปานนี้อีก

ความเร็วของเว่ยจื่อชิงนั้นไม่ช้าอย่างแน่นอน หลังตงฟางโม่ผ่านทัณฑ์อสนีสามด่าน เจินเหรินติ่งหูก็มาถึง แต่เพียงสัมผัสได้ว่าสวี่หลิงเวยยังมีลมหายใจ ทั้งยังอยู่ใจกลางที่มีปราณวิญญาณหนาแน่นที่สุด จึงไม่ได้เข้าไปขัดขวางวาสนาของนาง

เจินเหรินติ่งหูเพิ่งจะจากไปได้ไม่นาน หลินอี้เฉินกับหลิงเทียนอี้ก็มาถึงสาขาสมาคมการค้าเป่ยเฉินในตลาดผู้บำเพ็ญสำนักเทียนเซวียน

หลินอี้เฉินกับหลิงเทียนอี้เพิ่งจะก่อแก่นทองคำสำเร็จ การมาตลาดผู้บำเพ็ญสำนักเทียนเซวียนมีความเกี่ยวข้องกับมารในใจของพวกเขา หลินอี้เฉินพบว่าตนเองมีใจให้เว่ยจื่อชิง ส่วนหลิงเทียนอี้พบว่าตนเองติดค้างเหตุและผลสวี่หลิงเวยไว้ จึงอยากจะชดใช้

เดิมทีทั้งสองตั้งใจจะใช้เวลาประมาณหนึ่งเดือนในการเหินกระบี่มายังตลาดผู้บำเพ็ญสำนักเทียนเซวียน

ผู้อาวุโสของพวกเขาไม่วางใจ พงไพรอสูรที่กว้างใหญ่หลายล้านลี้ช่างอันตรายยิ่งนัก จึงได้มอบขอบเขตคร่าว ๆ ของป่าที่มหาอสูรอาศัยอยู่และสมบัติวิญญาณวิชาเหินให้แก่พวกเขา

เดิมทีระหว่างทางต้องใช้เวลาหนึ่งเดือน ผลลัพธ์คือใช้เวลาเพียงสิบวัน ทั้งสองก็มาถึงตลาดผู้บำเพ็ญสำนักเทียนเซวียน