0147

⬢⬢⬢

ตอนที่ 147 มือมืด

สวี่หลิงเวยอยู่ค่อนข้างไกล แต่ก็ยังอยู่ในขอบเขตของนิมิตบรรลุแก่นทองคำ

“ศิษย์น้องสวี่ เจ้าไม่อยากฝึกกระบี่หรอกหรือ? ลองดูซิว่าจะเกิดความตระหนักรู้หรือไม่”

“ได้เจ้าค่ะ! ศิษย์พี่หญิงเว่ยก็อย่าพลาดโอกาสนี้เช่นกันนะเจ้าคะ”

ทั้งสองนำเบาะรองนั่งออกมาแล้วนั่งขัดสมาธิ พยายามเข้าสู่ห้วงแห่งการตระหนักรู้

สวี่หลิงเวยหลับตา ทบทวนมรดกที่ได้รับจากกระบี่หลิงซวี และจินตนาการว่าตนกำลังร่ายรำกระบี่หลิงซวีอยู่

สวี่หลิงเวยหลับตา ทบทวนมรดกสืบทอดของกระบี่หลิงซวี และจินตนาการว่าตนเองกำลังร่ายรำกระบี่หลิงซวีอยู่

ในความรู้สึกนั้น นางได้ยินเสียงของอากาศยามที่กระบี่ถูกตวัดผ่าน เสียงเหล่านี้ไม่เหมือนกับกระบวนท่าในเคล็ดกระบี่หลิงซวีที่นางเคยเรียนรู้ แต่ละกระบวนท่าเมื่อตวัดออกไปจะมีเสียงปราณกระบี่แหวกอากาศที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว

สวี่หลิงเวยดูเหมือนจะมองเห็นแต่ก็มองไม่ชัด ปราณธาตุน้ำแข็งก่อตัวเป็นกระบี่โปร่งใสในอากาศ พร้อมด้วยพลังกดดันที่เป็นเอกลักษณ์ ความรู้สึกเย็นเยียบที่แฝงไปด้วยจิตสังหารช่างทำให้ผู้ที่รักกระบี่ต้องหลงใหล