เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 140 หอมารวิญญาณ
เสี่ยวตงหลิงไม่เชื่อ “จริงหรือ? ทำไมข้าถึงรู้สึกว่าผ่านมาตั้งนานแล้วล่ะ?”
“ยังไม่ถึงเวลาหรอก ข้ายังไม่ได้ทำตบะให้มั่นคง เคล็ดวิชาระดับสร้างรากฐานเองก็ยังไม่ได้โคจรปราณแม้แต่รอบเดียว อีกทั้งจิตเทวะก็ยังไม่ได้ทดสอบ”
“ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็รีบเข้าเถอะ การเช่าห้องบำเพ็ญนานสองเดือนเพื่อทะลวงระดับของเจ้า เรียกได้ว่าใช้เวลาเต็มเม็ดเต็มหน่วยจนครบสองเดือนจริงๆ”
“อีกนานเท่าใดถึงจะครบสองเดือน?”
“ห้าวัน!”
“สวรรค์ เวลาผ่านไปเร็วขนาดนี้เชียวหรือ? ข้าหิวเสียแล้ว?”
“เจ้าจะหิวได้อย่างไรกัน สองวันก่อนข้าเห็นเจ้ากินโอสถงดอาหารระดับสูงเข้าไปเม็ดหนึ่ง แถมเจ้ายังกินผลวิญญาณไปตั้งเยอะ ก้อนสมุนไพรวิญญาณนั่นก็ถูกเจ้ากินไปไม่น้อยเหมือนกัน”
ไม่ผิดจากที่คิด อะไรก็ไม่อาจปิดบังเสี่ยวตงหลิงได้ เมื่อนึกถึงรสขมของก้อนสมุนไพรวิญญาณ สวี่หลิงเวยก็ลืมตาขึ้น นางใช้คาถาชำระล้างกับปากตัวเองไปสองครั้ง ทว่ามันกลับไม่ค่อยได้ผล รสขมนั้นยังคงตกค้างอยู่