0135

⬢⬢⬢

ตอนที่ 135 การแลกเปลี่ยน

“เรียนอาจารย์อา ศิษย์ไม่เคย!” ในฐานะผู้บำเพ็ญเพียร จะกินอาหารแมวได้อย่างไร ต่อให้กินจริงก็ไม่อาจบอกผู้อื่นได้โดยง่าย สวี่หลิงเวยจึงเปลี่ยนหัวข้อสนทนา “จริงสิ ไม่ทราบว่าอาจารย์อาเว่ยยังมีโอสถสำหรับหลอมกายาขายหรือไม่เจ้าคะ?”

“โอสถหลอมกายาไม่มีแล้ว ศิษย์หลานสวี่ต้องการอย่างอื่นหรือไม่? เจ้าสามารถใช้โอสถขั้นหกที่เจ้าว่ามานั้นมาแลกกับข้าได้”

“มีธารวิญญาณ ของเหลววิญญาณ โอสถวิญญาณ ผลวิญญาณ หรือผลเลี้ยงวิญญาณธาตุน้ำหรือธาตุลมบ้างหรือไม่เจ้าคะ?”

“ธารวิญญาณ ของเหลววิญญาณ โอสถวิญญาณและผลวิญญาณธาตุน้ำนั้นมีอยู่จริง ไม่ทราบว่าศิษย์หลานสวี่ต้องการแลกเท่าใด?”

ฮ่าๆ นางเอกได้รับโอสถวิญญาณและของเหลววิญญาณมามากมายในแดนเร้นลับจันทราแดง นางย่อมรู้เรื่องนี้ดี สวี่หลิงเวยตบถุงเก็บของแล้วนำขวดบรรจุโอสถเพิ่มพลังวิญญาณระดับหกชั้นสูงออกมามากกว่ายี่สิบขวด

นี่เป็นเพียงโอสถในส่วนแบ่งหนึ่งส่วนของนางเท่านั้น เพียงแต่นางไม่อาจนำออกมามากเกินไป เพื่อป้องกันไม่ให้เว่ยจื่อชิงรู้สึกไม่สมดุลในใจ

“นี่คือโอสถขั้นหกของข้า อาจารย์อาเว่ยลองดูเถิดว่าแลกได้เท่าใด ก็ช่วยข้าแลกเท่านั้นเถิดเจ้าค่ะ”

สวี่หลิงเวยถือเป็นลูกค้าประจำของเว่ยจื่อชิง เมื่อเว่ยจื่อชิงขายของให้สวี่หลิงเวย นางมักจะคิดราคาที่เป็นมิตรและเป็นสินค้าของจริง ซึ่งได้กำไรดีกว่าการตั้งแผงลอยของนางเองเล็กน้อย สำหรับลูกค้ารายใหญ่หรือลูกค้าประจำ นางล้วนให้ราคาเดียวกับที่ให้สวี่หลิงเวยนี้