เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 124 ตงฟางโม่
ในขณะที่กำลังวุ่นอยู่ เสียงของเจินสุ่ยก็แว่วเข้ามาในห้วงความคิดของสวี่หลิงเวย “นายท่าน ข้าง่วงแล้ว ข้าจะนอนสักพัก ในช่วงที่ข้าหลับ นายท่านช่วยดูน้ำวิญญาณอย่าให้มันหายไปนะ”
แม้แต่ตอนนอนยังต้องคอยรักษาสมดุลของน้ำวิญญาณเอาไว้ คอยดูเถิดว่าพอเจินสุ่ยฟักตัวออกมาจาก ‘ไข่?’ ใบนั้นแล้ว จะทำให้เธอถึงกับล้มละลายหรือไม่ ทั้งหมดขึ้นอยู่กับผลประโยชน์ที่ได้จากแม่น้ำเจินสุ่ยแห่งนี้แล้ว
ทรัพยากรมาจากแม่น้ำเจินสุ่ย จ่ายคืนให้เจินสุ่ย วัฏจักรแห่งเหตุและผลช่างหมุนเวียนจริง ๆ!
“สิบสองใบแล้ว สวี่หลิงเวย ข้าหาถุงเก็บของเจอสิบสองใบแล้ว” กลัวว่าสวี่หลิงเวยจะไม่นับ เสี่ยวตงหลิงจึงต้องรายงานจำนวนทุกครั้งที่คุ้ยเจอถุงเก็บของหนึ่งใบ
“สวี่หลิงเวย คนผู้นี้สวมชุดที่ดูเหมือนจะเป็นศาสตราวิญญาณระดับสูงสุด ถึงจะด้อยกว่าศาสตราวิเศษที่อยู่บนตัวเจ้าอยู่บ้าง แต่ก็มีค่าเป็นศิลาวิญญาณไม่น้อยเลย ข้าจะเอาอันนี้”
สวี่หลิงเวยที่เต็มไปด้วยถุงเก็บของเริ่มจะถือไม่ไหวแล้ว นางกล่าวอย่างจนใจว่า “อันนี้ถ้าเจ้าจะเอาก็เอาไปเถอะ ข้าไม่เอาหรอก เสื้อผ้าของคนตายจำนวนมากขนาดนั้น ข้าขนไปได้ไม่เท่าไหร่หรอก”
“งั้นข้าเอาเอง!” เสี่ยวตงหลิงถอดชุดคลุมสีดำที่เป็นศาสตราวิญญาณระดับสูงสุดออกมา แล้วห่อหุ้มร่างกายตนเอง แมวส้มกลายเป็นแมวดำในชุดคลุมสีดำไปในทันที