เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 121 ทะลวงระดับ
ที่แท้ในหนังสือ หลิงเทียนอี้ก็กลับสำนักด้วยวิธีนี้ ตอนที่เขาสลบไสลไปก็ถูกคนในสำนักมาพบเข้า
สวี่หลิงเวยถ่ายทอดเสียงบอกเขาว่า “อาจารย์อาหลิง ข้าเห็นคนจากนิกายดาราเหนือของเราแล้ว ข้าต้องไปตามหาแมวแล้ว พวกเขาน่าจะเห็นพวกเราแล้วเช่นกัน งั้นข้าขอวางท่านไว้ที่นี่ ข้าไปก่อนนะ”
สวี่หลิงเวยหยุดฝีเท้า วางหลิงเทียนอี้ลงบนพื้นแล้วเตรียมจะจากไป ทว่ากลับพบว่าชายเสื้อของตนถูกใครบางคนดึงเอาไว้
สิ่งที่ดึงชายเสื้อของนางไว้ มิใช่สิ่งใดอื่นนอกจากนิ้วมือหนึ่งของหลิงเทียนอี้ที่ยังคงกำกระบี่ไผ่อัสนีม่วงอยู่
“อาจารย์อาหลิง เป็นคนของสำนักเราจริงๆ ด้วย หัวหน้ากลุ่มคืออาจารย์อาหลินอี้เฉิน ท่านกับพวกเขาไม่ได้มีเรื่องบาดหมางอะไรกันใช่ไหม ข้าต้องไปจริงๆ แล้วนะ”
เห็นหลิงเทียนอี้ยังไม่ยอมปล่อยมือ นางก็เริ่มกลัดกลุ้ม หากต้องร่วมทางไปกับคนของนิกายดาราเหนือ แล้วนางจะไปที่แม่น้ำเจินสุ่ยเพื่อค้นศพหาลาภก้อนโตและข้ามฝั่งไปตามหาแมวได้อย่างไรกัน
“อาจารย์อาหลิง ข้าต้องไปตามหาแมวของข้าจริงๆ ข้ากลัวว่ามันจะตกอยู่ในอันตราย! มันเป็นแมวที่ไม่มีใครเหมือนในโลกใบนี้ อีกทั้งยังเป็นเพื่อนเพียงหนึ่งเดียวของข้า ข้าจะเสียมันไปไม่ได้ หากอยู่กับคนของสำนัก ข้าเป็นเพียงศิษย์ระดับหลอมปราณที่ไม่มีแบ็คกราวด์ พวกเขาคงไม่ช่วยข้าตามหาแมว และอาจจะไม่ยอมให้ข้าแยกตัวไปตามหาแมวเพียงลำพังด้วย”