เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 108 ต้นผลทะเลทราย
คาถารวมวารีไม่สามารถเสกน้ำขึ้นมาจากความว่างเปล่าได้ แต่เป็นการรวมปราณธาตุน้ำในอากาศให้กลายเป็นลูกบอลน้ำ ทว่ามันต้องอาศัยปราณธาตุน้ำในอากาศที่หนาแน่นเพียงพอ ในสภาพแวดล้อมที่นางอยู่ตอนนี้ การจะควบแน่นให้เป็นลูกบอลน้ำนั้นยากยิ่งนัก
ในสถานที่ที่มีแหล่งน้ำ คาถารวมวารีสามารถควบแน่นเป็นลูกบอลน้ำได้อย่างง่ายดาย อีกทั้งยังทำให้น้ำบริสุทธิ์จนสามารถดื่มได้
สวี่หลิงเวยมองดูกระติกน้ำที่เต็มไปด้วยรอยปะในมืออย่างละเอียด กระติกน้ำศาสตราเวทของนางไม่สามารถขยายพื้นที่เก็บน้ำได้ ทำได้เพียงแค่มีความทนทาน คิดไม่ถึงว่าสิ่งที่นางคิดว่าทนทานนั้น กลับไม่อาจต้านทานพลังของการเคลื่อนย้ายมิติได้
“เสี่ยวตงหลิง ความสามารถในการเก็บของของถุงกระเพาะเจ้าใช้ดีหรือไม่?”
เสี่ยวตงหลิงลองพยายามอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “ใช้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ทรายใส่เข้าไปไม่ได้ ส่วนของกินจะใส่ได้ไหมก็ไม่รู้ แต่พอเอาออกมามันจะเข้าท้องทันที ข้าทำได้เพียงหยิบอาหารและโอสถออกจากถุงกระเพาะมากินเองเท่านั้น”
“แค่นั้นก็ยังดี อย่างน้อยเจ้าก็ไม่อดอยาก ไม่กระหาย ไม่ต้องมาแย่งน้ำข้าดื่ม แถมบาดเจ็บก็ยังมีโอสถรักษาบาดแผล” สวี่หลิงเวยนับจำนวนโอสถที่มีอยู่อย่างจำกัดบนตัวด้วยความผิดหวังเล็กน้อย
“ไม่อย่างนั้น เจ้าลองเอาโอสถของเจ้าสักเม็ดมาให้ข้าลองดูหน่อยไหม?”
“เจ้าคงไม่คิดจะหลอกเอาโอสถที่มีจำกัดของข้าไปหรอกนะ?” แม้จะพูดเช่นนั้น แต่สวี่หลิงเวยก็ยังหยิบโอสถงดอาหารออกมาหนึ่งเม็ดให้เสี่ยวตงหลิงทดลอง