0096

⬢⬢⬢

ตอนที่ 96 หอค่ายกล

สิ่งนี้ทำให้ผู้เฝ้าดูเหตุการณ์อย่างสวี่หลิงเวยลำบากใจ นี่คือเส้นทางเดียวที่จะกลับที่พัก หากมีคนมาเห็นฉากสารภาพรักแล้วถูกปฏิเสธเข้า เกรงว่าความแค้นจะพุ่งมาที่ตัวนางได้ง่ายๆ

หากหลีอวี่เฟยรู้ว่านางเห็นเหตุการณ์ช่วงครึ่งหลังเข้า นางจะต้องโกรธแค้นนางอย่างแน่นอน

หากนางสารภาพรักแล้วถูกปฏิเสธแบบนี้บ้าง จะหลั่งน้ำตาออกมาหรือไม่? ไม่กล้าจะจินตนาการเลย โชคดีที่นางไม่มีคนที่ชอบ

“ศิษย์พี่หลิง ท่านมีคนที่ชอบหรือยังเจ้าคะ? ทำไม... ท่านถึงไม่ชอบข้า?”

เสียงรำพึงรำพันของหลีอวี่เฟยยังคงดำเนินต่อไป สวี่หลิงเวยยิ่งเพิ่มความระมัดระวังในการล่องหนและกลั้นลมปราณของตนเองขึ้นไปอีก

ผ่านไปราวครึ่งชั่วโมง ในที่สุดหลีอวี่เฟยก็ปรับอารมณ์ของตนเองได้ จัดแจงเสื้อผ้าหน้าผม ก่อนจะเหินกระบี่จากไป

สวี่หลิงเวยยังคงไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง กลัวว่าจะมีคนย้อนกลับมา นางต้องมั่นใจว่าไม่มีใครอยู่แถวนี้แล้วจริงๆ

“เจ้ามาทำอะไรที่นี่?” เสียงเย็นชาดังขึ้นจากด้านหลัง