เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 92 ข่าวคราวของเฝิงเหยา
ชุยวั่นเถียนจำได้ว่าเพิ่งจะตกลงกับจื่อเทียนไปว่าจะแยกทางกับสวี่หลิงเวย
แม้จะไม่เต็มใจนัก แต่เขาก็รวบรวมความกล้าพูดขึ้นว่า “ศิษย์น้องสวี่ เช่นนั้นพวกเราแยกกันไปเก็บเกี่ยวประสบการณ์เถิด ช่วงนี้จื่อเทียนของข้าหิวโหยเหลือเกิน”
มุมปากของสวี่หลิงเวยกระตุกเล็กน้อย จะว่าช่วงนี้ได้อย่างไร นับจากนี้ไปมันก็หิวโหยตลอดไปต่างหาก
สวี่หลิงเวยเองก็ไม่อยากร่วมทีมกับเขาและจื่อเทียนอีกแล้ว ในสภาพนี้ดูเหมือนว่าจื่อเทียนจะเอ็นดูเสี่ยวตงหลิงเป็นพิเศษ
แต่เจ้าเสี่ยวตงหลิงตัวนั้น นางย่อมรู้ดีว่าการจะเอาโอสถวิญญาณจากมันก็เหมือนกับการจะเอาชีวิตมัน หากเรื่องพรรค์นี้เกิดขึ้นอีกสักสองสามครั้ง เสี่ยวตงหลิงคงแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ไม่ได้อีก แยกทางกันแต่เนิ่นๆ ย่อมดีที่สุด
ยามนี้เธอและชุยวั่นเถียนเป็นสหายกัน เมื่อคิดถึงภายภาคหน้าที่เขาอาจกลายเป็นมารเฒ่าชุย เธอก็ไม่รู้ว่าควรใช้วิธีปฏิบัติตนเช่นไรเมื่อต้องเผชิญหน้ากับจื่อเทียนและชุยวั่นเถียน
เกรงว่าหากนานไปจะทำให้เขาจับพิรุธความลังเลของเธอได้ ข้อเสนอนี้จึงนับว่าเหมาะเจาะยิ่ง
สวี่หลิงเวยกล่าว “ก็ดี! เช่นนั้นข้ากับเสี่ยวตงหลิงขอตัวก่อนนะ”