เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 89 อสรพิษกลืนน้ำสามเศียร
บนหินแก่นทองแดงเร้นลับเริ่มปรากฏรอยร้าวเล็ก ๆ หลังจากที่เสี่ยวตงหลิงใช้กรงเล็บตะกุยเข้าใส่ มันก็สามารถเลาะเอาเศษหินขนาดเท่าหัวแม่มือร่วงลงมาได้หลายชิ้น
“เร็วเข้า รีบเก็บเร็ว นี่น่าจะแลกแต้มคุณูปการได้บ้าง” นี่นับเป็นครั้งแรกตั้งแต่เข้ามาในแดนลับกลั่นปราณเป่ยเฉินที่พวกเขาได้รับของที่สามารถนำไปแลกแต้มคุณูปการได้ เสี่ยวตงหลิงดูจะตื่นเต้นยิ่งกว่าสวี่หลิงเวยเสียอีก
คนหนึ่งสัตว์หนึ่งช่วยกันเก็บเศษหินที่ระเบิดออกมาได้สามสี่ชิ้นใส่ลงไปในถุงเก็บของ
ลุยต่อ!
เมื่อพลังปราณของสวี่หลิงเวยหมดลง นางก็ดื่มของเหลววิญญาณเพื่อเฝ้าทำงานต่อ เสี่ยวตงหลิงเองก็คอยส่งเสียงเชียร์อยู่ข้าง ๆ ทั้งยังช่วยใช้วิชาชำระล้าง คอยเก็บเศษหิน และทำงานจิปาถะเล็ก ๆ น้อย ๆ
สวี่หลิงเวยเริ่มคุ้นเคยกับค่ายกลอักขระระเบิดตนที่นางคิดค้นขึ้นเองมากขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้พลังทำลายล้างของการระเบิดนั้นรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
ค่อย ๆ เปลี่ยนจากการที่ต้องใช้วิธีวาดอักขระทีละขีดทีละเส้น มาเป็นการสร้างอักขระให้ปรากฏขึ้นในอุ้งมือแทน แล้วค่อย ๆ ฝ่ามือตบอัดเข้าไปบนกำแพงหินแก่นทองแดงเร้นลับทีละชิ้น
ความเร็วเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ หลังจากใช้งานไปนับสิบครั้ง นางก็สามารถสร้างอักขระขึ้นในอุ้งมือได้ในชั่วพริบตาเดียว