0087

⬢⬢⬢

ตอนที่ 87 ของเหลววิญญาณ

ไม่เพียงจิตเทวะจะตรวจพบ แต่สวี่หลิงเวยยังได้ยินเสียงน้ำไหลซู่ซ่า มันคือแม่น้ำใต้ดินที่กำลังไหล ซึ่งบ่งบอกว่ามีทางออก

“เสี่ยวตงหลิง ข้างล่างเป็นน้ำ”

“ไม่รู้ว่ามีพิษหรือไม่”

“ต่อให้มีพิษก็ทำอะไรไม่ได้ พวกเราบินไม่ได้เสียหน่อย”

ระหว่างที่ทั้งสองถ่ายทอดเสียง ชุดร่อนก็นำพาสวี่หลิงเวยเหินร่อนไปบนผิวน้ำ น้ำในแม่น้ำเย็นฉ่ำ ปราณวิญญาณเข้มข้น และไม่รู้สึกถึงความเป็นพิษใดๆ

ไม่นานนักการเหินร่อนก็หยุดลง สวี่หลิงเวยเก็บแขนขา ด้วยความช่วยเหลือของชุดร่อน นางจึงลอยตัวอยู่บนน้ำได้โดยไม่ต้องถีบเท้า ส่วนเสี่ยวตงหลิงนั้นเบาราวกับนกนางแอ่น มันเหยียบอยู่บนอุปกรณ์ลอยตัวที่ทำจากชุดร่อน

ทั้งคนทั้งสัตว์ถือว่าลงจอดได้อย่างปลอดภัย และลอยตัวไปตามกระแสน้ำ

ทั้งสองเลื่อนไปตามกระแม่น้ำใต้ดิน เสี่ยวตงหลิงนั่งอยู่บนคานไม้ของชุดปีก สวี่หลิงเวยวางมือสองข้างประคองไว้ให้ศีรษะพ้นผิวน้ำ พร้อมกับใช้เท้าทั้งสองข้างตีน้ำเพื่อเร่งความเร็วในการเดินทาง