เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 83 กินผลไม้
“ระวังให้ดี ต่อจากนี้ยังมีค่ายกลอีก หากข้าคำนวณไม่ผิด ค่ายกลย่อยที่เหลืออยู่มีอีกสี่แห่ง”
หลังจากได้รับบทเรียนจากความประมาทในคราวก่อน สวี่หลิงเวยและเสี่ยวตงหลิงต่างไม่กล้าละเลย ทั้งสองเฝ้ารอค่ายกลถัดไปอย่างระแวดระวัง ไม่รู้ว่าคราวนี้จะเป็นสัตว์ประหลาดชนิดใด
พลันปราณวิญญาณผันผวน สภาพแวดล้อมรอบตัวสวี่หลิงเวยและเสี่ยวตงหลิงก็เปลี่ยนไป
ก้อนหินเล็ก ๆ บนพื้นหายวับไปจนหมดสิ้น กลายเป็นหญ้าผืนน้อยที่นับไม่ถ้วน หุบเขาที่เคยเต็มไปด้วยหินพลันเปลี่ยนเป็นสีเขียวขจีในชั่วพริบตา
เสี่ยวตงหลิงถามอย่างไม่มั่นใจ “สวี่หลิงเวย ที่นี่คงไม่ได้มีแต่ปีศาจหญ้าหรอกนะ?”
“ไม่รู้สิ เรามารอดูการเปลี่ยนแปลงของมันกัน” สวี่หลิงเวยเองก็ดูไม่ออกว่านี่คือเล่ห์กลอะไร
เพียงชั่วอึดใจ บนพื้นหญ้าสีเขียวก็ปรากฏผลไม้ลูกหนึ่ง ผลไม้นั้นมีสีเขียวมรกตทั่วทั้งลูก ขนาดเท่ากำปั้น คล้ายกับแอปเปิลเขียว ดูท่าทางทั้งเปรี้ยวทั้งฝาด
สวี่หลิงเวยไม่สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายชีวิตใด ๆ จากมัน ดูเหมือนว่านี่จะเป็นเพียงผลไม้ธรรมดาเท่านั้น