0056

⬢⬢⬢

ตอนที่ 56 ผีเสื้อกระพือปีก

ในโรงอาหาร สวี่หลิงเวยได้ทำความเข้าใจสถานการณ์โดยละเอียด ศิษย์รับใช้สามารถกินข้าวได้ฟรี แม้จะไม่ใช่อาหารวิญญาณ แต่คุณภาพของอาหารก็ดีกว่านิกายจันทราสีเงินอยู่บ้าง

สัตว์เลี้ยงไม่สามารถกินอาหารในโรงอาหารได้ แต่สามารถห่อกลับไปได้ ในราคาหนึ่งศิลาวิญญาณระดับต่ำต่ออาหารธรรมดาสิบชุด โดยปริมาณอาหารที่ห่อได้คือปริมาณที่ผู้บำเพ็ญตนหนึ่งคนกินต่อมื้อ

ในตอนนี้ ถุงเก็บของของนางมีของอยู่ค่อนข้างมาก การจ่ายศิลาวิญญาณเพื่อซื้ออาหารที่ไม่มีปราณวิญญาณจึงไม่ค่อยคุ้มค่าเท่าใดนัก

อาจเป็นเพราะนางมาค่อนข้างสาย วันนี้จึงไม่พบหน้าศิษย์รับใช้ที่เข้ามานิกายยอดเขาค่ายกลพร้อมกันเลยแม้แต่คนเดียว

ในระหว่างที่กินข้าว สวี่หลิงเวยก็แอบสังเกตระดับตบะของศิษย์ที่มาทานอาหารธรรมดาในโรงอาหาร ทุกคนล้วนอยู่ในระดับหลอมปราณระยะกลางถึงระยะต้น แทบไม่เคยเห็นศิษย์ระดับหลอมปราณระยะปลายเลย

สวี่หลิงเวยกินอิ่มหนำสำราญแล้วก็กลับไปยังที่พักเพื่อบำเพ็ญเพียร

เมื่อนึกถึงว่าสัตว์เทพที่บ้านยังไม่เคยได้รับประทานโอสถมาก่อน โอสถที่ผู้บำเพ็ญตนกินได้ ก็น่าจะกินได้เช่นกัน

“เสี่ยวตงหลิง นิกายดาราเหนือแจกโอสถรวมปราณระดับต่ำมา เจ้าอยากลองกินสักเม็ดไหม?”