เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 47 ความรู้สึกที่คุ้นเคย
ตอนที่ 47 ความรู้สึกที่คุ้นเคย
เสี่ยวตงหลิงระดับหนึ่งนอกจากจะสามารถสื่อสารทางจิตกับสวี่หลิงเวยในห้วงความคิดได้ตามปกติแล้ว ยังสามารถพูดจาติดขัดและออกเสียงไม่ชัดได้อีกด้วย ทว่าอสูรทั่วไปต้องถึงระดับสิบขึ้นไปจึงจะสามารถพูดภาษามนุษย์ได้ การที่แมวน้อยระดับหนึ่งพูดภาษามนุษย์ได้ แม้จะไม่ชัดเจนแต่นั่นก็ถือว่าไม่ปกติอย่างยิ่ง
สวี่หลิงเวยรีบกล่าวว่า “เจ้าห้ามเอ่ยปากถามเด็ดขาด จะให้ใครมาหมายตาสูเจ้าไม่ได้”
“แล้วจะทำอย่างไร? ตอนนี้เจ้าอันตรายหรือไม่? ข้าฟังพวกเขาคุยกัน ดูเหมือนเสาค้ำสวรรค์จะอันตรายไม่น้อยเลย”
“ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน ข้าไม่รู้ว่าตนเองอยู่ในแดนมายาหรือไม่ และไม่รู้ว่าปีนขึ้นมาสูงเท่าไหร่แล้ว รู้สึกเพียงว่าลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศ หากตกลงไปอาจตกลงมาตายได้”