กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 36 ได้รับบาดเจ็บ
วันนี้เกรงว่าระหว่างผู้บำเพ็ญมารกับนาง คงต้องมีเพียงคนเดียวที่รอดชีวิต
แม้สวี่หลิงเวยจะสามารถใช้คาถาเคลื่อนหลบติดต่อกันได้หลายครั้ง แต่ในโลกมนุษย์ที่ไร้ปราณวิญญาณ ระยะทางและความเร็วของคาถาเคลื่อนหลบย่อมช้ากว่าในโลกแห่งการบำเพ็ญเซียนมาก ตอนที่นางเข้าสู่ป่าก็ถูกดักทางไว้ นางหนีผู้บำเพ็ญมารไม่พ้น
คิดไปว่าต้องหนีอย่างไรก็ไม่มีประโยชน์ การป้องกันที่ดีที่สุดคือการรุก ต้องคิดว่าจะทำอย่างไรให้สังหารอีกฝ่ายเพื่อที่ตนจะรอดชีวิต
สวี่หลิงเวยนึกถึงตอนที่เสี่ยวตงหลิงเปลี่ยนร่างเป็นเสือ แล้วแกล้งทำเป็นถูกนางตีตาย นางจึงแกล้งทำเป็นบาดเจ็บสาหัสเพื่อหาโอกาส
นางแกล้งทำเป็นตื่นตระหนกแล้วเอ่ยว่า “เจ้าทำอะไรข้า? ทำไมข้าถึงเจ็บปวดเช่นนี้?”