เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 2 ทะลุมิติสู่หนังสือนิยาย
รอยเท้าลายดอกเหมยนั้นเห็นได้ชัดว่าเป็นของสัตว์ และต้องเป็นลูกเสือดาววายุคลั่งตัวที่ทำให้ร่างเดิมตกหน้าผาอย่างไม่ต้องสงสัย
รอยเท้าของลูกเสือดาววายุคลั่งมีเพียงทิศทางเดียว คือมาแล้วไม่กลับ ไม่มีร่องรอยของการตกหน้าผา เมื่อรวมกับรอยเท้ามนุษย์ข้าง ๆ สวี่หลิงเวยจึงคาดเดาอย่างกล้าหาญว่ารอยเท้านั้นเป็นของเจ้าของลูกเสือดาววายุคลั่ง
รอยเท้าที่มาแล้วไม่กลับนั้น ควรจะเป็นเพราะถูกคนเก็บเข้าไปในถุงเก็บอสูรวิญญาณแล้ว
รอยเท้ามนุษย์ไม่ใหญ่โตนัก เพียงแค่ใหญ่กว่าเท้าของนางเล็กน้อย ดูไม่เหมือนเท้าของผู้ใหญ่
จากการวิเคราะห์ข้อมูลที่ได้รับมา ร่างเดิมถูกลูกเสือดาววายุคลั่งโจมตีจนตกหน้าผาเสียชีวิตนั้นไม่ใช่เรื่องบังเอิญ เกรงว่าจะเป็นการกระทำของมนุษย์มากกว่า