0122 บทที่ 122 ไม่รู้

บทที่ 122 ไม่รู้

เมื่อถูกถามถึงเรื่องปราณดำเหล่านั้น

กระถางมหาสุญตาคิดว่าครานี้เซี่ยเหลียนคงพอจะให้ข้อมูลแก่ตนได้บ้าง

แต่คาดไม่ถึงว่านางกลับส่ายหน้าอีกครั้ง

【ยังไม่รู้อีกหรือ】

คลื่นจากแก่นวิญญาณศาสตราของกระถางมหาสุญตาสั่นไหวอย่างซับซ้อนอยู่บ้าง

ทันใดนั้นมันก็รู้สึกว่า การมาหาเซี่ยเหลียนของตนอาจเป็นเพียงการเสียเวลา

แต่เซี่ยเหลียนกลับไม่เห็นว่าการที่ตนไม่รู้ที่มาของปราณดำจะมีปัญหาอันใด

นางกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า “เจ้าเองก็ไม่รู้มิใช่หรือ

เจ้ายังลืมเลือน แล้วเหตุใดข้าจะลืมเลือนไม่ได้