กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย AK APIRUK
บทที่ 117 กระแสธารดำสนิท
ซูเฉินไม่ได้มองผิด
เวลานี้ดวงตาของซูหยางแดงเรื่ออยู่จริง
แต่สาเหตุที่เขาเป็นเช่นนี้ มิใช่เพราะความคิดถึงอันใด
หากเป็นเพียงความอิจฉาตาร้อนล้วนๆ เท่านั้น!
และสิ่งที่ทำให้เขาตาร้อนก็ไม่ใช่อื่นใด แต่เป็นชุดเกราะศึกวิหคชาดบนกายซูเฉิน
ในสายตาเขา ชุดเกราะนั้นเพียงมองดูก็รู้ว่าไม่ใช่ของธรรมดา
อย่าว่าแต่ได้สวมใส่เลย ต่อให้ได้ลูบคลำสักครั้ง เกรงว่าชาติก่อนคงต้องสั่งสมบุญกุศลไว้มากมาย
ทว่าชาติก่อนเขาฆ่าสัตว์ตัดชีวิตมามากเกินไป ปลาที่เคยฆ่าก็นับไม่ถ้วน คิดดูแล้วคงไม่มีวาสนาเช่นนั้น
ทำได้เพียงรู้สึกขมขื่นอยู่ในใจ