0114 บทที่ 114 ระดับชั้นพิภพ

บทที่ 114 ระดับชั้นพิภพ

เจี้ยนเหยียนหรี่ตาลงครึ่งหนึ่ง อดทนต่อแสงเจิดจ้าที่แทงตา

เขามองไปข้างกาย

เข้าสู่แดนลับแล้ว เขาไม่วางใจสวีหว่านอย่างแท้จริง

แต่เมื่อมองดูเช่นนี้ กลับทำให้ในใจเขาตกตะลึงอย่างยิ่ง

เพราะยามนี้ รอบกายยังมีเงาร่างของซูหยางอยู่ที่ใดกัน

ใจพลันลนลาน เขายื่นมือสำรวจไปรอบด้าน ทว่ากลับคว้าได้เพียงความว่างเปล่า

ครั้นแสงเจิดจ้าสลายไป ทัศนวิสัยกลับคืนมา เจี้ยนเหยียนก็รีบเงยหน้ามองไปรอบทิศ

ทว่าสุดท้ายเขาก็จำต้องยอมรับว่าสวีหว่านแยกจากเขาไปจริง ๆ

ความกังวลปรากฏบนใบหน้าอย่างปิดไม่มิด แต่แล้วเขาก็นึกขึ้นได้ว่าภายในกายของนางมีหอกเก้ามังกรสุริยันเพลิงคุ้มครองอยู่