0108 บทที่ 108 ประตูทองสัมฤทธิ์มหึมา

บทที่ 108 ประตูทองสัมฤทธิ์มหึมา

เมื่อได้ยินเสียงของซูหยาง เจี้ยนเหยียนจึงได้สติกลับคืนมา

ทว่าเขากลับมิได้อธิบายสิ่งใด

เรื่องเช่นนี้ จะบอกแก่สวีหว่านได้อย่างไร

ต่อให้พูดออกไป ก็มีแต่จะเพิ่มความกังวลให้นางเท่านั้น

แทนที่จะเป็นเช่นนั้น

สู้แบกรับความทุกข์ทั้งปวงไว้เพียงผู้เดียวดีกว่า

ดังนั้นเจี้ยนเหยียนเพียงส่ายหน้า กลับเอ่ยว่า “ไม่มีอะไร พวกเรารีบไปเถิด จะได้ชิงความได้เปรียบในยามแดนลับปรากฏขึ้น”

เมื่อได้ยิน ซูหยางเพียงมองอีกฝ่ายอย่างเงียบงันครู่หนึ่ง แล้วมิได้ซักถามต่อ

ท้ายที่สุด เขาก็มิได้เป็นห่วงอีกฝ่ายจากใจจริง