0105 บทที่ 105 จริงจัง

บทที่ 105 จริงจัง

แม้ในใจจะทั้งหวังทั้งกลัว แต่เมื่อซูหยางถามถึงเรื่องแดนลับ เจี้ยนเหยียนก็ยังตอบตามจริง

“น่าจะราวยามเที่ยง”

น้ำเสียงค่อนข้างมั่นใจ

แม้ในชาติที่แล้ว ตอนแดนลับเปิดออก เขายังอยู่ห่างไกล ณ นครหลวงต้าเซี่ย

กว่าจะรู้ข่าว ทุกอย่างก็จบสิ้นลงแล้ว

แต่ภายหลังข่าวแพร่สะพัดออกไป ด้วยเหตุนี้เจี้ยนเหยียนจึงพอรู้เรื่องแดนลับอยู่บ้าง

เมื่อได้ยิน ซูหยางพยักหน้า มิได้ถามต่อว่าเขารู้ได้อย่างไร

นี่คือคุณสมบัติที่หญิงสาวผู้เข้าใจผู้อื่นพึงมี

“เรื่องนี้ไม่ควรชักช้า พวกเราออกเดินทางกันเดี๋ยวนี้”