0102 บทที่ 102 กลับโรงเตี๊ยม

บทที่ 102 กลับโรงเตี๊ยม

บางทีอาจเป็นเพราะเขารู้สึกว่า เหตุที่ตนกับสวีหว่านก้าวไปสู่การต่อสู้เป็นตายนั้น

ต้นเหตุทั้งหมดล้วนอยู่ที่การกระทำและความคิดของเขาในวันนี้

กล่าวอีกนัยหนึ่ง หากเขาไม่ได้เชื่อถ้อยคำของเสียงนั้น

ไม่ได้มีอคติแต่แรกว่าตนกับสวีหว่านเป็นศัตรูที่ลิขิตไว้

บางทีเขาก็คงไม่ค่อย ๆ พัฒนาความสัมพันธ์กับสวีหว่านจนกลายเป็นจุดจบอันมิอาจคลี่คลายเช่นในภายหน้า

แน่นอน ทั้งหมดนี้เป็นเพียงการคาดเดาของอ้าวเจวี๋ยเทียนเอง

แต่ถึงกระนั้น อ้าวเจวี๋ยเทียนในยามนี้ เมื่อมองสตรีที่คลุ้มคลั่งเดือดดาลเพราะปิ่นหยกถูกเขาชิงไป

ก็อดเกิดความรู้สึกผิดขึ้นมาเล็กน้อยมิได้

ทว่าเพราะนิสัยของตน อ้าวเจวี๋ยเทียนจึงมิคิดอธิบายทุกสิ่งแก่ซูหยาง