กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย AK APIRUK
บทที่ 93 การคาดเดา
“สหายหยาง ดื่มน้ำเสีย”
รับถุงน้ำที่เจี้ยนเหยียนยื่นมา ซูหยางจิบเล็กน้อย ก่อนแสร้งกล่าวขอบคุณอย่างเรียบร้อยอ่อนโยน
นับจากวันที่สนทนากัน ณ ศาลากลางทะเลสาบ จนถึงบัดนี้ก็ผ่านไปราวหนึ่งเดือนแล้ว
และในเวลานี้ พวกเขาออกจากสำนักศึกษาต้าเซี่ยมาตั้งแต่เมื่อวาน กำลังเดินทางมุ่งหน้าไปยังเมืองเสวียนหวง
เจี้ยนเหยียนยิ้มอย่างอ่อนโยนแล้วกล่าวว่า “ระหว่างเจ้ากับข้าไม่จำเป็นต้องห่างเหินถึงเพียงนี้ เจ้าไปพักก่อนเถิด ข้าจะไปล่าสัตว์ป่า แล้วเก็บฟืนกลับมาด้วย คืนนี้พวกเราจะตั้งค่ายกันที่นี่”
“อื้อ”
ซูหยางพยักหน้า เขาไม่ได้คิดจะแย่งงานใช้แรงกายเช่นนี้กับอีกฝ่าย
เขาเป็นสตรีบอบบาง จะทำเรื่องเหล่านี้ได้อย่างไร