0076 บทที่ 76 ลงมือ

บทที่ 76 ลงมือ

ค่อย ๆ ฟื้นตื่นขึ้นจากบนเตียง

ซูหยางขมวดคิ้วงามเล็กน้อย ตรวจดูสภาพร่างกายของตน แล้วพบว่าไม่มีสิ่งผิดปกติจึงค่อยถอนหายใจโล่งอก

เมื่อรู้ว่าระหว่างหลับใหลตนมิได้ถูกล่วงเกิน เขาก็วางใจลง

ลุกจากเตียง

จากนั้นเดินไปยังระเบียง มองท้องนภาซึ่งกำลังสาดแสงเทพเจิดจ้าในยามนี้ ภาพเหตุการณ์ประหนึ่งวันสิ้นโลกนั้นทำให้เขาเบ้ปาก

การต่อสู้ของขั้นสูงสุดแห่งวิถีจักรพรรดิ ต่อให้รบกันขึ้นไปถึงเก้าชั้นฟ้า ก็ยังส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อโลก

“ไม่รู้ว่าหลินฝานจะสำเร็จหรือไม่”

ที่จริงแล้ว ซูหยางเองก็ไม่แน่ใจนักว่าอีกฝ่ายจะสังหารซูเฉินได้จริงหรือไม่

เขาเคยสังหารซูเฉินมาก่อน จึงรู้ดีกว่าใครว่าอีกฝ่ายสังหารยากเพียงใด