กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย AK APIRUK
บทที่ 73 ดอกไม้ขาวน้อย
บนระเบียง ลมราตรีเย็นสบายเล็กน้อย ดวงตาของซูหยางแดงเรื่อ
รับลมราตรีอันเย็นฉ่ำ เขากำลังรอคอย ทั้งรอให้หลินฝานตามออกมา และถือโอกาสพักครึ่งเสียหน่อย เหนื่อยใจเหลือเกิน
ไม่นานนัก เงาร่างของหลินฝานก็ปรากฏขึ้นเบื้องหลังเขา
“หว่านเอ๋อร์ เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ข้ามิได้บอกเจ้าหรือว่า ไม่ว่าเกิดเรื่องใด ข้าจะเผชิญมันไปพร้อมกับเจ้า เหตุใดเจ้าต้องเก็บกดอยู่คนเดียว”
ยืนอยู่เบื้องหลังสตรี มองนางเศร้าโศก หลินฝานก็ปวดใจยิ่ง
และภาพนี้เอง ทำให้มังกรแท้จิตวิญญาณมังกรในห้วงสมุทรจิตทนมองต่อมิได้
สัญชาตญาณบอกว่า นี่ช่างเป็นบาปกรรมเสียจริง