0070 บทที่ 70 หวนคืนสู่ศาลากลางทะเลสาบ

บทที่ 70 หวนคืนสู่ศาลากลางทะเลสาบ

บทที่เจ็ดสิบ หวนคืนสู่ศาลากลางทะเลสาบ

ไอน้ำเย็นเยียบแผ่วเบาลูบไล้ใบหน้า ปลิวสะบัดเส้นผม ขณะยืนอยู่ในศาลาเล็กกลางทะเลสาบ ซูหยางมองผืนน้ำกว้างไกลสุดสายตา พลางเหม่อลอยเล็กน้อย

ศาลากลางทะเลสาบอันคุ้นเคย

ยามเดินผ่านที่นี่ หลินฝานก็เสนอให้เข้ามานั่งพักกะทันหัน ส่วนเขาก็ยากจะปฏิเสธ

ซูหยางเดินถึงริมทะเลสาบ ยื่นมือปัดผ่านผิวน้ำ มองเงาสะท้อนที่สั่นไหวอยู่ในน้ำ ความรู้สึกซับซ้อนในใจของเขาย่อมพอนึกออก

เหตุใดจึงชอบมาที่นี่อยู่เสมอ

หลินฝานยืนอยู่ด้านข้าง มองซูหยางเล่นน้ำ หัวใจพลันเต้นระรัว

เขาเองก็ไม่รู้ว่าด้วยเหตุใด การอยู่กับพี่หยางในยามนี้จึงทำให้เกิดความรู้สึกแปลกประหลาด