0046 บทที่ 46 ราชันจับจ้อง

บทที่ 46 ราชันจับจ้อง

บทที่สี่สิบหก ราชันจับจ้อง

เพราะกังวลมาตลอดว่าตัวตนจะถูกเปิดเผย จนต้องสูญเสียฐานะสวีหว่านไป ซูหยางจึงมักแปลงกายเป็นสวีหว่านเพื่อเดินอยู่ในสำนักศึกษาต้าเซี่ย

ด้วยเหตุนี้ ต่อให้เป็นศาสตรามรรคาสูงสุด แม้จะมองทะลุหน้ากากมายาระดับห้าที่เขาสวมอยู่ได้โดยง่าย แต่ก็ไม่อาจมองทะลุตัวตนที่แท้จริงของเขาได้

“เสี่ยวเฉินเอ๋ย พรสวรรค์ด้านการบำเพ็ญของคู่หมั้นเจ้าช่างยอดเยี่ยมนัก หากนับเพียงความเร็วในการบำเพ็ญ นางยังเหนือกว่าเจ้าอยู่มาก ผ่านไปสามปี เกรงว่าเจ้าคงแพ้นางจริง ๆ”

กระถางมหาสุญตาเอ่ยทอดถอนใจ แม้แต่เขายังรู้สึกว่าพรสวรรค์ในการบำเพ็ญของซูหยางช่างพิสดาร

สามวันก่อน อีกฝ่ายยังมีวรยุทธ์เพียงขั้นฟ้ากำเนิดขั้นหนึ่ง แต่สามวันต่อมา กลับขึ้นสู่ขั้นฟ้ากำเนิดขั้นสามแล้ว