0033 บทที่ 33 จิตสงบ

บทที่ 33 จิตสงบ

เมื่อฟังสิ่งที่ซูหยางกล่าวจบ หลินฝานกลับไม่เชื่อ

แต่ก็อดถามไม่ได้ว่า “เจ้าคิดจะช่วยข้าอย่างไร”

สถานการณ์ของเขายามนี้เลวร้ายถึงที่สุดแล้ว ต่อให้แย่ลงอีกจะเลวร้ายไปได้สักเพียงใด ฟังดูสักหน่อยก็ไม่เสียหาย

เมื่อเห็นพี่หลินมีท่าทีราวกับหม้อดินแตกแล้วก็ปล่อยให้แตกไป ซูหยางจึงไม่คิดหยอกล้อเขาอีก

ดังนั้นต่อหน้าหลินฝาน เขาจึงถอดพันมายาบนใบหน้าออก เผยให้เห็นใบหน้าหล่อเหลาสดใสราวแสงตะวัน

“ท่านคือ...จอมยุทธ์น้อยซู!”

เมื่อซูหยางคืนสู่โฉมเดิม หลินฝานก็ตกตะลึง

ขณะเดียวกัน จิตใจของเขาก็ราวกับขึ้นลงผ่านขุนเขา คลื่นอารมณ์ซัดสาดไม่หยุด

มองใบหน้าที่คุ้นเคยนั้น หลินฝานมิอาจคาดคิดว่าชายถือพัดผู้นั้นจะเป็นซูหยาง