กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย AK APIRUK
บทที่ 26 เซี่ยเหลียน
ซูหยางยืนกอดอกอยู่บนกิ่งไม้ใหญ่ ร่างเบาดุจขนนก แม้ไร้ลมก็ไม่ไหวติง
เขามองรถม้าบนถนนหลวงที่ค่อย ๆ ห่างออกไปพลางครุ่นคิดเงียบงัน
“มาอีกคนแล้วหรือ”
ริมฝีปากบางขยับ เขาพึมพำแผ่วเบา
เมื่อนึกถึงทุกสิ่งที่สัมผัสได้ขณะสนทนากับหลินฝานก่อนหน้านี้
ซูหยางก็รู้สึกจนใจอยู่ภายใน
เขาไม่คิดว่าเรื่องของซูเฉินยังไม่จบสิ้น กลับต้องมาพบคนที่คล้ายตัวเอกอีกคนเสียแล้ว
ต่างจากซูเฉิน หลินฝานผู้นี้มีเส้นลมปราณและตันเถียนแตกสลายทั้งหมด เรียกได้ว่าเป็นขยะในหมู่ขยะอย่างแท้จริง
แต่หากเป็นคนทั่วไป เส้นลมปราณและตันเถียนแตกสลายถึงเพียงนี้ เกรงว่าคงสิ้นใจไปนานแล้ว ทว่าเขากลับมีชีวิตอยู่ได้ตามปกติ นับว่าพิกลอยู่บ้าง