0024 บทที่ 24 จากลา

บทที่ 24 จากลา

บทที่ยี่สิบสี่ จากลา

ซูหยางนั่งยองอยู่บนแท่นหิน มองแผ่นหลังของซูเฉินที่ค่อย ๆ จากไป แม้จะบอกไม่ถูก แต่ในใจก็มีลางสังหรณ์บางอย่าง

เขาเหม่อลอยอยู่ครู่หนึ่ง รู้สึกว่าบางทีวันนี้ในอีกสามปีข้างหน้า จึงจะเป็นเวลาที่เขากับซูเฉินได้สะสางกันอย่างแท้จริง

เขาเองก็อธิบายไม่ได้ว่าเหตุใดจึงมีความคิดเช่นนี้ ราวกับเป็นความรู้สึกอย่างหนึ่ง หรือบางทีหลังจากสืบชีวิตแทนผู้ตายเป็นสวีหว่านแล้ว เขาอาจได้รับเส้นทางชะตาชีวิตของนางมาด้วย

ราวกับถูกลิขิตไว้ ไม่ว่าเขาจะอยู่ในฐานะซูหยางหรือสวีหว่าน อีกสามปีให้หลังย่อมต้องเปิดศึกชี้ขาดเป็นตายกับซูเฉิน

และเมื่อถึงเวลานั้น ผู้ชนะจะต้องประสบกับเรื่องบางอย่างที่ไม่อาจเอ่ยบอกได้เป็นแน่...

นับจากวันนั้นมา ไม่มีผู้ใดในตระกูลซูพบเห็นซูเฉินอีกเลย